هنگامی که بکارت را کنار گذاشتیم، زنانگی را باید جشن بگیریم و به زن بودن خود افتخار کنیم، همچنان که مردان، ختنه سوران خود را جشن می گیرند.
شروع زنانگی را به خواهرمان، دوستمان، فرزندمان، خویشاوندمان، هموطنمان شاد باد بگوییم و زندگی همراه با آزادی و لذت را برایش آرزو کنیم.
عبور از باکرگی، آغاز یک زندگی طبیعی و پاسخی برای نیازهای جسمانی و جنسی است. آغاز یک همسویی با زندگی اجتماعی و اعلان بودن، اعلان یک شکوفایی. آغاز مالکیت بر تن و جسم خود
و در کنار آن تلاش در رسیدن به استقلال شخصی و اینکه جنس دوم و وابسته نباشیم.
همچون پروانه ای که می خواهد از در درون یک پیله بیرون بیاید و اکنون نوبت پرواز است، دیگر نمی تواند یک کرم باشد و بلوغ خود را باید با پرواز و تغییر شکل نشان دهد.
آری، باکرگی را به تاریخ و داستان ها بسپاریم و بلوغ را به جشن و شادمانی بپردازیم.
هموطنم زنانگیت فرخنده باد
(باکرگی ممنوع)
