کسانی که هنوز خود را فریب می دهند و نمی خواهند بپذیرند که او با تن خود فریاد آزادی سر می دهد و تابوی حجاب و محدودیت را می شکند، کسانی هستند که در فردای آزادی دردسر ساز هستند و از شعارهای خود بازخواهند گشت.
وضعیت زنان یک کشور، معیاری برای آزادی می باشد و تا زمانی که زن آزاد نگردد، آزادی دروغی بیش نیست.
پس از قرن ها ستم و بردگی که بر زنان تحمیل شده است، اکنون او با افتخار پرچم وجود خود را افراشته است، بگفته حافظ " تا سیه روی شود هر که در او غش باشد"
اینکه کسانی می گویند او برای خود برهنه شده و به ما ربطی ندارد و یا او را نماینده زنان ایرانی نمی دانند و از این دست ... اینها کسانی هستند که خود را می فریبند زیرا که اگر اینگونه بود، ما شاهد اینهمه واکنش و خبر سازی در سطح جهانی نبودیم و گلشیفته گل کرد.
تاثیر او از تمام فیلم ها و کارهای قبلی او بیشتر بود، چرا که نقاب های ظاهر را برداشت و خود شد، شعار نداد عمل کرد. گفت ببینید این تن برهنه زن است، آیا این حق را دارد یا نه؟ شمایی که از اروپا و آمریکا دم میزنی، آیا تحمل یک تن نیمه برهنه را داری؟ گلشیفته به ما آموخت که واقعیت ها را لمس کنیم و سپس سینه چاک آزادی شویم.
انقلابی که علیا ماجده مصری و گلشیفته آغاز کردند، ادامه خواهد داشت و نوید دهنده تغییرات بزرگ خواهد بود.
در پایان شعری کوتاه در حمایت از سیمرغ آزادی (گلشیفته فراهانی)
نه توپی نه تانکی
فقط
دکمه های پیرهنی باز شد
شیشه های تابو شکست
مردمانی شگفت زده شدند
آزادی استشمام شد
غرور در رگ ها جاری شد
گل ها شیفته شدند
شیفته گل ها شدیم
سیاهی ناپدید شد
سپیدی درخشان شد
زنجیر هاگسسته
یک زن پدیدار شد
